Zasada numer 1: Upewnij się, że wiesz wszystko o tych, których odwiedzasz.
2: Nigdy nie przebywaj w danym miejscu dłużej niż 10 minut.
Każda minuta spóźnienia, zwiększa ryzyko pojawienia się niespodziewanego gościa.
3: Nie pozostawiaj żadnych śladów.
4: Nie trać swojego cennego czasu na uzyskiwanie jak najlepszej kopii.
Nawet w przypadku banalnego fałszerstwa, miną tygodnie, nim zostanie to wykryte.
5: Prędzej czy później, jedna z tych rzeczy musi się wydarzyć:
Albo trafisz na dzieło sztuki tak cenne, że już nigdy nie będziesz się musiał o nic martwić,
albo zostaniesz złapany.
Nazywam się Roger Brown. Mam 168 centymetrów wzrostu.
Nie potrzeba psychologa, aby zrozumieć, że muszę to sobie jakoś rekompensować.
Weźmy na przykład mój dom. Wartość: 30 milionów.
Nie przepadam za nim i właściwie nie stać nas na niego. Ale ona go kocha.
Jak często twoja przyjaciółka, otwiera galerię?
Powiedziałem, że to spadek. Coś musiałem powiedzieć. Ale jedyne co odziedziczyłem to złe geny.
Dojście do prawdy nie należało do najłatwiejszych zadań.
Ktoś taki jak ja, musi dostać to, czego chce. A chce tylko jednego:
Pieniędzy. Dużo pieniędzy.
Jest jednak jedna rzecz, której Diana pragnie bardziej niż innych.
I to jest właśnie to, czego tak naprawdę nie chcę jej dać.
- Czyż ona nie jest słodka? - Słodka.
Diana Ström-Eliassen jest piękna, wysoka, inteligentna.
Ma wszystko co trzeba, aby się w niej zakochać. Taka jak ona, może dostać to czego chce.
Większość mężczyzn chce jej to dać. Mężczyzn, którzy mają więcej niż 1.68.
Ale wkrótce, przyjdzie kolej na mnie. To będzie moja szansa. Czuję to.
W ostatnim czasie dużo ryzykuję. Wszak, żeby wygrać trzeba grać.
- Jakie masz plany na jutrzejszy dzień? - Dlaczego pytasz?
Zostaliśmy zaproszeni na obiad.
- My zostaliśmy zaproszeni? - Tak.
- Rozmawiałaś z kimś o nas? - Chciałabym tylko, abyś poznał jedną osobę.
Między nami koniec. Jest mi niezmiernie przykro.
- Pozwól mi... - Nie. Lotto...
- Nie ma już nas. - Rozumiesz?
- Imponujące CV, Lander. - Dziękuję.
Tak, uważam że jestem odpowiednią osobą na stanowisko w Pathfinder.
- Jak wygląda twoje życie poza pracą? - Jest w ogóle jakieś ?
Więc mieszkasz tutaj, w Oslo. Na Skoyen. Jesteś żonaty...?
Camilla. Jesteśmy małżeństwem od 9 lat. Mamy dwójkę dzieci w wieku szkolnym
- Czy ona pracuje? - Tak. W kancelarii prawnej w centrum miasta.
- Kto zostaje z dzieckiem w przypadku choroby? - Ona.
- Żadnej pomocy domowej? - Nie.
- Psa? - Nie.
- Alergii? - Nie.
Ile jest warta twoja renoma menadżera?
Moja renoma? Co masz na myśli?
Ten Obraz został namalowany przez Juliana Opie. Jego wartość szacuje się na ćwierć miliona.
- Czy posiadasz dzieła o podobnej wartości? - Tak, myślę że tak.
Litografia Muncha. Broszura.
Możesz powiedzieć ile ten obraz jest warty tylko na podstawie obserwacji?
To tylko połączenie linii i kół. Monotonne ubarwienie, bez tekstury.
To dzieło jest warte ćwierć miliona tylko i wyłącznie dzięki renomie artysty.
- I to samo dotyczy menedżerów? - Słusznie.
To jest właśnie powód, dla którego nie nadajesz się do objęcia tego stanowiska.
- Co? - O mój Boże, sam do tego doprowadziłeś.
- Co w takim razie powinienem zrobić? - Znaleźć kogoś, kto by cię nam polecił
I udawać, że nie miałeś o tym pojęcia, kiedy się z tobą kontaktowaliśmy.
Wszystko jest grą, Lander. Teraz posłuchaj...
Przewodniczący Pathfinder i szef działu ekonomicznego przychodzą tu jutro.
Chcę byś się z nimi spotkał. Słuchaj uprzejmie.
Potem wytłumacz, dlaczego nie jesteś już zainteresowany tym stanowiskiem.
- Uznają, że jestem niepoważny. - Nie. Uznają, że jesteś ambitny.
Że jesteś osobą, która zna swoją wartość.
- Lander, to jest twoja szansa. - Szansa?
Pozwól mi zająć się twoją reputacją.
Obiecuję ci pracę za pięciokrotną wartość twojej pensji w ciągu dwóch lat.
W jaki sposób możesz mi to obiecać?
Ponieważ nigdy nie dałem klientowi rekomendacji, której on nie uznałby za wiążącą.
- Ale jak? - Odpowiedź zaczyna się na "R".
- Renoma... - Cała moja kariera się na tym opiera.
Hej.
Masz rozmowę z Jeremias Lander'em i Pathfinder jutro o 12.
- Wszytko masz zapisane. - Tak. Wspaniale.
Podobno twoja żona otwiera galerię w ten weekend i zastanawiałem się...
- Czy to możliwe żebym tam był? - A jesteś zaproszony?
- Właśnie, jestem? - Jesteś?
Otrzymałem fakturę na 357 tysięcy za renowację lokalu przy ulicy Kasper Hansen.
Racja. Pomogłem Dianie z wydatkami. Ona otwiera w piątek galerię.
Musisz ograniczyć wydatki. Inaczej w każdej chwili możesz splajtować.
Pracuję nad tym.
Muszę cię ostrzec, że sytuacja jest poważna
Przekroczyłeś limit karty... O kilka setek tysięcy
Chwileczkę, mam drugi telefon. Zadzwonię później.
Masz kandydata. Jeremias Lander, mieszka w Skoyen.
- Tak. Mamy go. Kiedy? - Spotkanie w Alfie jutro o 12.
- Ktoś będzie w domu? - Nie. Jego żona pracuje w mieście.
Spotkamy się koło 20-tej.
Paser w Göteborgu dostaje 50 %.
Ove Kjikerud otrzymuje 20 % za odłączenie alarmu, odebranie obrazu
I przetransportowanie go do Szwecji.
Zatrudnienie go w Tripolisie, było jedną z moich najmądrzejszych decyzji.
Dla mnie zostaje 80 tysięcy. 80 tysięcy!
To nie wystarczy na spłacenie kolejnej raty kwartalnej za dom.
Muszę coś wykombinować.
Witam. Dziękuję, że przyszliście.
- To wygląda bardzo obiecująco. - Połowa jeszcze nie dotarła.
- Ale nie musiałam cię tu spotykać... - Hej, to bardzo miłe.
- Gratuluję. wspaniała wystawa. - Dziękuję bardzo.
Dużo się dziś działo. Porozmawiamy o tym później.
- Ale chciałabym, żebyś kogoś poznał. - Kogo?
- To jest mój mąż. Roger Brown. - Clas Greve.
Clas właśnie się tu przeprowadził. Prosto z Holandii.
Hello, jedziesz już? Nie, dzieci właśnie się ożywiły.
- Co cię sprowadza do Norwegii? Praca? - Odziedziczyłem apartament po babci.
- Była Norweżką? - Tak.
Przeszedłem na wcześniejszą emeryturę. Teraz chcę wyremontować apartament.
Na emeryturę? Po czym?
Byłem dyrektorem holenderskiego przedsiębiorstwa technologicznego.
Pracujemy przede wszystkim z GPS. Czy mamy...?
- Holenderskiej? HOTE, prawda? - Tak, dokładnie.
Czy oni nie zostali wykupieni przez dużą amerykańską firmę? Amtech?
- Też pracujesz w tej branży? - Nie.
- Dlaczego odszedłeś z pracy? - Nie będę cię zanudzał rozmową o pracy.
Pracuję w branży rekrutacyjnej. Nie nudzą mnie rozmowy o pracy.
- Znasz firmę Pathfinder? - Oczywiście. Nasza konkurencja.
Mała. Wykwalifikowana.
Muszę już iść. Życzę miłego wieczora.
Clas... W Pathfinder szukają nowego szefa.
Kogoś, kto będzie umiał się przeciwstawić próbom wykupienia przedsiębiorstwa przez zagranicznych inwestorów.
- Może powinniśmy umówić na spotkanie? - Raczej nie...
Lunch. Poniedziałek o 12. Możemy porozmawiać o czymś innym.
Sztuka, renowacja, Polscy pracownicy...
Zapiszę ci nazwę dobrej restauracji.
Nie lubisz jak ktoś ci się sprzeciwia?
Prezent pożegnalny za długą i wierną służbę?
Nie, ukradłem go.
Do zobaczenia. Pozdrowienia dla twojej czarującej żony.
- To jest mój mąż. - Roger Brown.
- Brede Sperre, policja kryminalna. - Widziałem pana w TV.
- Bada kradzieże dzieł sztuki. - Nie morderstwa?
Zajmujemy się gromadzeniem wszelkich informacji na ten temat. Musimy to powstrzymać.
- Zajmujesz się tą branżą? - Nie, pracuję jako headhunter.
- W branży rekrutacyjnej. Alfa. - To jeden z partnerów.
Skomplementowałem kolczyki twojej żony. Są bardzo ekskluzywne.
- Powiedziała, że to prezent od ciebie - Tak.
Tak, w naszej firmie mamy dobre zasady premiowania dla najlepszych.
Chciałbym, żeby w mojej branży też takie były.
Sperre? Jestem z VG. Możemy zrobić zdjęcie?
Pewnie.
Roger? Możesz podejść?
Spójrz tutaj. Szukają "Kaledońskiego dzika" Rubensa.
Został skradziony przez Niemców w Antwerpii w 1941.
Od tego czasu nikt go nie widział. Wiesz gdzie teraz wisi?
- Nie. - W apartamencie Clasa Greve przy ulicy Oskara.
Jego prababcia podczas wojny utrzymywała sekretne stosunki z oficerem niemieckim.
Później aresztowano go i kilka dni później rozstrzelano.
- Bała się, że ta historia wyjdzie na jaw. - I następnie ukryła obraz?
- Ten obraz nie może być prawdziwy. - Uważasz, że Niemcy kolekcjonowali reprodukcje?
- Dlaczego ci o tym powiedział? - Chciał poznać niezależną wycenę.
Zapytał, czy znam kogoś. kto mógłby się tym zająć.
Clas Greve rzeczywiście ma obraz Rubensa w swoim mieszkaniu?
- Tutaj w Oslo? - Tak.
Powiedziałam mu, że mogę skontaktować się z muzeum sztuki, by go tam jak najszybciej przenieść.
W następnym tygodniu. W końcu takie dzieło, nie powinno leżeć w pudle.
- Ile to może być warte? - Dziesiątki milionów. Może 100
Wiesz, co myślę? Myślę, że my oboje powinniśmy świętować.
- Świętować? Z jakiego powodu? - Że twoja galeria w końcu ruszyła.
- I że jesteśmy razem. - Dziękuję za wsparcie, Roger.
- Wszystko będzie dobrze. - Co masz na myśli?
To, że my dwoje powinniśmy zacząć myśleć o naszej przyszłości.
- Tak, to Ove. - Mamy kandydata.
- Wiesz, która jest godzina? - Clas Greve, ulica Oskara 25.
- Jest hrabią? - On się nazywa Hrabia.
Ove?
- Ove? Co się dzieje? - Przepraszam. Natasha jest ze mną.
- Co powiedziałeś? - Spotkajmy się jutro w chacie.
Nie, jutro nie! To jest sobota. Mam ją tutaj przez cały weekend.
To wspaniale, Ove. Ale mamy na to tylko kilka dni.
- O pierwszej! - Okay, okay.
- Miły jesteś. - Dzień dobry.
- Ty...? - Tak?
To co mówiłeś wczoraj odnośnie przyszłości...
Czy w tym zamyśle, jest miejsce dla małych, szurających po korytarzu, stópek?
- Może tak. - Nie mów może, Roger.
Mówiłem wczoraj, że wszystko się ułoży.
- Chcę dokończyć tę rozmowę teraz. - Ja też, ale teraz mam ważne spotkanie.
Myślisz, że jestem głupia? Musisz być na ważnym spotkaniu?
umówiłeś się na nie w nocy?
Muszę iść. Zdzwonimy się później.
- Czego ty się tak boisz? - Niczego.
Psów. I ciebie, gdy tak się zachowujesz.
Jeśli chcesz, byśmy byli bezdzietni przez resztę życia, chcę o tym wiedzieć.
Rozumiem, ale mam teraz ważne spotkanie.
- Próbuję o tym rozmawiać od siedmiu lat. - I to zajmie kolejne siedem.
Jeśli dalej będziesz zrzędzić!
Nie chciałem tego powiedzieć.
Nigdy nie będziesz gotowy, aby obdarzyć mnie dzieckiem.
O jakiej Kwocie mówimy? Ile milionów jest warty ten obraz?
- Być może i sto. - Sto?!
Tak jest za każdym razem, Ove. Mówiłem, że nie życzę tu sobie czegoś takiego.
Wiesz, że zawsze mam przy sobie broń.
W domu, mam broń niemal wszędzie. Mam pistolet w każdym pokoju.
Ty też powinieneś się zaopatrzyć. Prędzej czy później i po ciebie przyjdą.
Ok. Jedź do Göteborga i zdobądź replikę.
Załatw jakaś porządną. W poniedziałek mam lunch z Clasem Greve...
Ove?
- Mówiłem ci, żebyś została w samochodzie! - Ale muszę zapalić, a nie miałam ognia!
Wynocha! Mamy tutaj spotkanie!
Kobiety...
Jak już wspomniałem, zanim pojawiła się tu ta rosyjska prostytutka...
Na lunchu w poniedziałek dowiem się, kiedy mieszkanie będzie puste.
- Natychmiast jedź do Szwecji. Już. - Okay.
- Nie, kurwa. Jestem zajęty. - Zajęty?
Natasha tu jest. Chcę z nią nagrać nowy film.
Ustaliłem już wszystko z chłopakami z pracy.
- Filmujesz ją? - Muszę mieć co oglądać.
Wystarczy włączyć alarm, który uruchamia kamerę.
- Więc ona nie wie, że jest filmowana? - Nie.
A strażnicy siedzą i oglądają, co wasza dwójka tam wyrabia?
Kamera nie jest skierowana prosto na łóżko!
Będą widzieć, że się rozbiera i kilka ujęć. To wszystko.
Ostrzygła się. Ładnie.
Reszta jest prywatna. Grubo, nie?
Zostało nam tylko kilka dni, żeby podprowadzić obraz.
- Rozumiesz jakie to ważne? - Ale ona tu jest dwa razy w sezonie.
Będziesz miał miliony.
Za tyle będziesz mógł ją kupić. Na resztę swojego życia.
Wezmę to, ale bez raka w galarecie i bez sosu.
Mieszkasz teraz w Oslo czy dojeżdżasz?
Trzy i pół miliona, plus akcje.
Uważasz, że to oczywiste. Pamiętaj,że jesteś cudzoziemcem.
Norweskie spółki chcą...
Twoje metody, z pewnością działają na większość ludzi.
Byliśmy już wcześniej w tej sytuacji.
- Dosłownie śliniłeś się... - Śliniłem się?
Śliniłeś się, gdy spotkaliśmy się w galerii. Postępowałeś słusznie.
Problem był jedynie w tym, że nie byłem zainteresowany pracą.
Ale teraz dotarło do mnie, że remont mieszkania nie jest aż tak ekscytujący.
Więc jeśli to ci pasuje... Możemy pominąć to przedstawienie.
Ok. P Oddaję się.
- Ale potrzebuję więcej informacji o tobie. - Grasz w squasha?
- Jesteś żonaty? - Rozwiedziony
- Masz dzieci? - Niestety nie.
- Psa? - Tak. Mam.
- W Amsterdamie. - Kwarantanna?
Polecę tam i przywiozę go jutro.
Ciężko jest w branży GPS?
- Twoje plecy. - Nie... To pamiątka po armii.
Zaciągnąłem się w wieku 18 lat.
Po kilku latach dostałem się do jednostki specjalnej...
- W czym się specjalizowała? - W śledzeniu.
- Śledzeniu? - Ludzi.
Zaginionych. Poszukiwanych.
- A technologie zapewniała "HOTE"? - Dokładnie.
Produkowali mikroskopijne nadajniki.
Zasugerowałem im, jak je ulepszyć, I tak mnie zatrudnili.
- Gdzie dorobiłeś się tych blizn?? - W Boliwii.
- Byłeś torturowany? - Nie, zostałem uwolniony na czas.
- Brzmi jakbym oglądał film. - Nie, czegoś takiego nie widziałeś nawet w filmie.
- Kiedy możemy się spotkać z Pathfinder? - Kiedy ci pasuje.
- Kiedy wrócisz? - Pojutrze.
Więc wtedy może być.
Diana?
Hej, tu Diana. Nie mogę teraz odebrać telefonu. Życzę miłego dnia.
- Hej. - Ostatnio często się spóźniasz.
- Próbowałem się do ciebie dodzwonić. - Musiałam zostawić telefon w galerii.
- Czy to było coś ważnego? - Nie.
Chciałem tylko usłyszeć twój głos.
Jesteś słodki. Chodź, usiądź, film dopiero się zaczął.
Nie. Ja...
Jestem zupełnie wykończony. Pójdę się położyć.
Ok.
Stworzyliśmy żel, który zawiera setki odbiorników na milimetr sześcienny.
Można go przykleić do wszystkiego i jest niemożliwy do usunięcia.
- Masz na myśli "Trace"? - Dokładnie
Mankamentem "Trace" jest to, że jest wrażliwy na błoto.
Wiem to z doświadczenia w wojsku.
Gdy byłem jeszcze, przepraszam za wyrażenie, w tym bagnie ...
Byłem zależny od prawidłowego działania sprzętu.
To że zostałeś polecony przez Browna ma ogromne znaczenie.
Ostatecznie, to on, wydaje rekomendację.
Przepraszam na chwilę.
- Bardzo dobrze. - Dziękuję.
Kiedy napiszesz rekomendację?
- Najpierw musimy podjąć decyzję. - O czym ty mówisz?
Jest kilku kandydatów. Musimy ocenić całokształt. Zostaniesz poinformowany.
Czy my byliśmy na tym samym zebraniu? Odniosłem wrażenie, że to nie mogło wypaść lepiej.
- Byli gotowi podpisać umowę od razu. - Masz więc spore szanse.
Cześć. Ove, dziś masz się udać do Göteborga.
Sprzedaj obraz tak szybko, jak to tylko możliwe.
Cześć. Muszę z tobą porozmawiać.
- Nie możesz mnie tak po prostu nachodzić. - Dasz mi 2 sekundy?
Przepraszam, jeśli to moja wina, że tak jest, ale my mamy...
Naprawdę nie mamy więcej o czym rozmawiać.
- Potrzebujesz pieniędzy? - Bardzo za tobą tęsknię.
Lotte...
Nie próbuj się ze mną więcej kontaktować.
- Wyglądasz na zmęczonego. - Dziękuję.
- Stało się coś? - Nie.
- Jesteś bardzo zajęty? - Tak, trochę.
Miałem dziś spotkanie z Pathfinder. I z Clasem Greve.
- Poszło dobrze? - Nie.
- Nie dostanie tej pracy? - Absolutnie nie.
Jutro zadzwonię do innych agencji.
Dopilnuję, żeby nie dostał żadnej pracy w Norwegii.
Dlaczego?
Tak poza tym, znalazłaś swój telefon?
- Zgubiłaś telefon. - Ah Tak.
- W galerii? - Tak.
- To dobrze. Dolać ci wina? - Tak, Dziękuję.
Ove?
Ove...
- Hej. - Co ty tu robisz?
Wszedłeś tutaj i nie wychodziłeś.
- Martwiłam się. - O co? - Nieważne.
- Roger... - Tak?
Miłego dnia w pracy.
Kocham cię.
Ove!
- Ove, gdzie ty mieszkasz? - Natasha...
Ove... Ove!
Gdzie ty...?
Ove, co się wydarzyło w garażu?
Widziałeś tam kogoś?
Odpowiedz!
Co tam się wydarzyło? Był tam ktoś?
- Natasha... - Co?
Co tu do diabła się dzieje?
Ove, jakie jest hasło?
- Hasło do alarmu. - Natasha...
Musimy wyłączyć alarm. Jakie jest hasło?
- Jakie jest hasło?! - No przecież ci mówię! Natasha!
sz czy sch?
Ove...
Ove, jak to się stało?
- Co się stało? - Usiadłeś na strzykawce w samochodzie.
Na strzykawce?
- Miałeś dużo szczęścia. - Szczęścia?!
Igła trafiła w kolano. Trucizna nie zadziałała prawidłowo.
- Zgłupiałeś? - Tu musi chodzić o coś innego!
Diana ma romans z Clasem Greve.
Przecież nie chce cię zabić, dlatego że sam pieprzy twoją żonę!
- Dzwoń na 112! - Nie chcę tu mieć żadnej policji!
Proszę cię, Roger. Zabierz mnie do szpitala.
- Inaczej umrę. - Przyniosę mleko.
Mleko neutralizuje truciznę. to samo zrobiliby w szpitalu.
- Zadzwoń. - Tylko nie zrób niczego głupiego.
Dobra sam sobie poradzę.
Tylko spokojnie, odłóżmy broń...
Roger. Muszę z tobą porozmawiać.
Spędziłem większość życia na śledzeniu ludzi.
Mikroskopijne nadajniki.
Dzień dobry. Miałem ochotę na krótką przejażdżkę do domku weekendowego.
- Myślałem, że to Kjikerud. - Nie.
- To jest jego samochód. - Tak.
- Czy to nie ty jesteś tym biznesmenem? - Zwolnili mnie.
- Mogę postawić samochód w stodole? - 500 za dzień.
Zawsze możesz go zostawić przy drodze za darmo.
Tylko jeśli dotkniesz ciągnika, Zażądam odszkodowania!
- Ale tu dziś ruch! - Chciałbym tylko odwiedzić Rogera Browna.
- Czy to ten biznesmen? - Tak.
- Czego chcesz od niego? - Mamy umowę.
Co prawda nic mi do tego jakie masz zamiary, ale...
Wydaje mi się, że nie zapraszał nikogo do domku na kawę i ciastka.
Do domku?
Ponieważ to moja działka, może mógłbym dostać jakieś wynagrodzenie.
Szukaj!
Halo?
Kim jesteś?
Niech to diabli...
Nie powinieneś był wstawać!
- Czy ktoś o mnie pytał? - Nie. Chodź i połóż się.
Poza policją, nie. Siedzą i czekają na ciebie jakiś czas.
Powiedziałam im, że w pierwszej kolejności musisz zjeść śniadanie.
Jeśli jesteś w stanie uderzyć przeciwnika w krtań, to znaczy, że jesteś w tym dobry.
Słyszałeś kiedyś o ko-daw-ying?
Wcale mnie to nie dziwi. Wiesz ile jest rodzajów sztuk walki? 3000.
Egipskie sztuki walki...
Stój!
Sunded, mam go!
Olav Sunded z policji kryminalnej.
Jesteś podejrzany o morderstwo farmera Sindre Aa.
Pójdziesz z nami Kjikerud, Resztą zajmiemy się później.
Jesteś Ove Kjikerud?
Tak.
- Dokąd jedziemy? - Na posterunek, na przesłuchanie.
Mam nadzieję że będziesz współpracował i że będę mógł jutro wrócić do Oslo.
- Wiadomość do wszystkich patroli. - Chyba chciała powiedzieć "obu".
Brawo 3- 0 zgłasza się.
Egmon Karlsen, zgłosił kradzież ciężarówki.
- A czy ten Karlsen wygląda na trzeźwego? - Nie do końca, nie.
Zadzwoń do pubu "Niedźwiadek". Pewnie tam go zaparkował.
- Dlaczego zabiłeś farmera? - Nie mam pojęcia o czym mówisz.
Twój mercedes był w stodole Sindre Aa.
- Nie ma ciężarówki w pobliżu baru. - Mam teraz ważniejsze sprawy na głowie.
Sprawdź za "Kiwi.
Wybacz.
- Mamy kilku świadków... - To przecież ta ciężarówka!
Zadzwoń do Egmona. Widzę jego ciężarówkę. Pewnie syn ją pożyczył.
Co teraz robisz, Brugd?
Jak powiedziałem. Mamy wiele dowodów.
A ty dalej uparcie zaprzeczasz.
Możesz mi zdradzić szczegóły, bo ja nic nie wiem.
Sąsiedzi znaleźli cię w rowie obok ciągnika.
Stworzyliśmy żel, który zawierał setki odbiorników na milimetr sześcienny.
Można go przykleić do wszystkiego, I jest niemożliwy do usunięcia..
Kocham cię.
- Musimy uciekać. - Nie.
On nas zabije. Wsmarował nadajniki w moje włosy!
- Uspokój się! - On wsmarował nadajniki w moje włosy!
- On chce mnie zabić! - Opanuj się!
Musimy stąd uciekać!
Hej, tu Diana.
Halo?
Halo?? Roger, czy to ty?
Potem pojedziemy do zakładu medycyny sądowej.
Przyjrzyjmy się domowi Kjikeruda.
"Jestem singielką z Gjovik. Jesteś najprzystojniejszym policjantem w Norwegii. "
"I najmądrzejszym. Chcesz się ze mną spotkać? Pójdę na całość. "
Co tu do diabła się dzieje?
Lotte, zaczekaj.
- Co ty tu robisz? Co ci się stało? - Potrzebuję pomocy. Proszę.
- Nie chce cię w to wciągać. - W co?
Kiedy spytają, nie kłam. Powiedz po prostu, że tu byłem.
Powiedz im, że wtargnąłem siłą do twojego mieszkania.
Co ci się stało?
Poczekaj tutaj. Mam coś na oczyszczenie rany.
Masz nożyczki?
Lotte, do kogo piszesz?
- Daj mi telefon! - Przestań.
- "Roger żyje. Jest w mieszkaniu." - To nie tak jak myślisz...
- Co się dzieje? - Nie mam pojęcia!
- To nie moja wina! - Co się dzieje?
- Proszę... - Czego Greve ode mnie chce?
- On chce pracować dla Pathfinder. - Ludzie nie zabijają dla pracy!
Chodzi o miliardy.
Pracują nad tym, odkąd dowiedzieli się, że Pathfinder szuka nowego szefa.
- Kim są ci "oni"?! - Clas.
- On wciąż pracuje dla HOTE. - Co?
- Co?! - Oni mają olbrzymie problemy finansowe.
Amtech wymaga od HOTE dostarczenia im technologii Pathfindera.
- Takie było zadanie Clasa. - Zwariowałaś?
Miałam cię poznać i przekazywać mu informacje o tobie.
Musiał wymyślić nowy plan, ponieważ nie chciałeś się ze mną dłużej spotykać.
Musiał znaleźć sposób, aby się z tobą spotkać.
Jego babcia miała starą kopię obrazu Rubensa.
Wymyślił historię o tym, że dostała go od niemieckiego oficera.
Opowiedział Dianie tę historię, a ona mu uwierzyła.
Wtedy się z tobą spotkał.
Jedyną rzeczą, którą zrobiłam, to wsmarowanie w twoje włosy nadajników.
Zrobiłaś to?
Czy to ty wsmarowałaś to gówno w moje włosy?!
- Czy Diana była w to zamieszana? - Nie wiem. Myślę, że tak.
- Myślisz, że tak?! - Przecież to nie był mój pomysł!
Chcę się tylko od niego uwolnić. Pomożesz mi w tym?
Czy mogę dostać szklankę wody?
Lotte!
Podejrzany zginął w wypadku, razem z trzema z czterech funkcjonariuszy.
Miejsce pobytu ostatniego funkcjonariusza nie jest znane.
Wojskowi nurkowie przeszukują dno rzeki. Wschodnim wybrzeżem...
Diana.
Roger?
Co ci się stało?
Nie patrz tak na mnie.
Wiem już dlaczego odszedłeś. Ale między mną i Clasem nic nie ma.
Próbowałam powiedzieć to wtedy w garażu, ale nie potrafiłam.
- Czy ty coś wiesz...? - Nie, daj mi dokończyć.
To nie musiało się wydarzyć. Ale zraniłeś mnie wtedy.
Tak przyjemnie mi się z nim rozmawiało i ja po prostu...
Nie mogłam mu się oprzeć.
Popełniłam wielki błąd. I teraz się tego wstydzę.
Dla mnie istniejesz tylko ty i tylko ciebie pragnę.
Jeśli naprawdę uważasz że nie potrzebujemy mieć dzieci, to nie musimy ich mieć.
Jestem gotowa o tym zapomnieć.
Czy ty, czy ty mnie kochasz,...
Nigdy nie powinieneś w to wątpić. Obiecaj mi to.
- I o niczym nie wiedziałaś. - O czym?
O niczym nie wiedziałaś.
Oh, mój Boże. Co ci się stało?
Wejdź.
Ugryzienie psa jest niebezpieczne. Lekarz musi to opatrzyć.
To nie byłby najlepszy pomysł w tym momencie.
Przytrzymaj to.
- Co zamierzasz teraz zrobić? - Nie mam pojęcia.
Lada moment dowiedzą się, kto tak naprawdę tam zginął w tym wypadku.
Muszę się pozbyć dowodów.
I co potem?
Będę musiał się stąd wynieść. Zacząć wszystko od nowa.
Może my oboje moglibyśmy...
Mogę poczekać ze zgłoszeniem kradzieży.
Tu też przeczyszczę rany.
Kochasz ją?
Nie.
Jak mogłeś być tak cholernie głupi?
Kraść dzieła sztuki? I kupować mi za te pieniądze rzeczy, których nie potrzebowałam?
Za kogo ty mnie uważasz?
Zapytałaś mnie kiedyś, czego się boję.
A ja bałem się ciągle od momentu, w którym pierwszy raz cię spotkałem.
Bałem się tego, że mnie zostawisz.
Obawiałem się, że kiedy będziemy mieli dziecko będziesz je kochała bardziej niż mnie.
I bałem się tego, że dowiesz się kim tak naprawdę jestem.
Nienawidzę samego siebie za to.
- Przepraszam, że musiałeś czekać Greve. - Nic się nie stało.
Roger Brown musiał nagle udać się za granicę.
- Brzmi interesująco. - Musi tam uratować ważny kontrakt.
Ale teraz jesteś już w dobrych rękach i pozostały tylko formalności.
Zajmiemy się tym w błyskawicznym tempie.
Cześć. Chcieliśmy wymienić wentylację w B4, ale nie możemy się tam dostać.
Chodzimy cały dzień tam i z powrotem. Ale ta karta nadal nie działa.
Dziękuję.
Cześć chłopaki, wybaczcie, ale musiałam się jeszcze czymś zająć.
Przywieźli kobietę, która leżała martwa na podłodze od 14 dni.
- Co o tym myślisz? - W obu przypadkach, występują typowe uszkodzenia dla wypadków samochodowych.
- Przyczyną zgonu, był krwotok wewnętrzny. - Gdzie się podziały orzeszki?
Tu jest napisane, że była torebka z orzeszkami. Gdzie ona się podziała?
Przecież ich nie zjadłam.
- Czy był tu ktoś nieupoważniony? - I ukradł torebkę z orzeszkami?
Kto to jest?
Co tu się do diabła dzieje, Roger?
Pozbyłeś się śladów? Myślisz, że się z tego wyplączesz?
Co do cholery?
Więc domyśliłeś się, że to włosy? Że w nich miałeś nadajniki.
Że to Lotta...
- Dlatego ją zabiłeś? - Odczuwasz w związku z tym jakąś stratę?
Daję ci wybór.
Jeśli opowiesz, co się stało, dostaniesz kulę w łeb.
- Inaczej, będziesz miał kulkę w żołądku. - Czy masz ogóle jakieś wyrzuty sumienia?
Powiedz mi, kim są ludzie tacy jak ty.
Tacy jak ja?
Ludzie, którzy nie potrafią kochać. Którym brakuje empatii.
- Empatii? - Tak.
Jeśli chcesz znać odpowiedź, obejrzyj się w lustrze.
- Ja nie jestem takie jak ty. - Nie jesteś?
Nie.
- Ja obdarzyłem kogoś miłością. - Kochasz kogoś? Dianę?
Czy właśnie ją kochasz?
Obawiam się, że mam dla ciebie smutne wieści.
Powiedziała mi, że za mną tęskni. Ona pragnie tylko mnie.
Jestem tylko człowiekiem.
Czy ty kiedykolwiek kogoś kochałeś? Kogokolwiek, poza twoim martwym psem?
Nie mam czasu na tę rozmowę. Umówiliśmy się z Dianą na wieczór.
Zabrałeś ze sobą włosy. Wiedziałeś, że pojadę za tobą. Dlaczego?
Strzał w żołądek, to długa i bolesna śmierć. Będziesz mnie błagał bym to zakończył.
Więc pytam cię po raz ostatni: Wiesz czemu tu jestem?
Z czego się tak cieszysz? Wiesz czemu tu jestem?
Odłóż to!
Wiesz, czemu się uśmiechałem, Clas?
Ponieważ właśnie mi udowodniłeś, że Diana mnie kocha.
Nie poszła do ciebie dlatego, że cię pragnęła.
Zrobiła to, aby podmienić magazynek w twojej broni.
Zamieniła naboje w twojej broni. Na "ślepe" naboje.
Czy jak to się na to mówi w Danii? ślepaki?
- O czym ty do cholery gadasz? - Ona cię nienawidzi.
Chciałaby, abyś nie żył.
Ale ja dam ci jeszcze jedną szansę.
Nie mam pojęcia ile naboi Dianie udało się podmienić.
To nie jest do ciebie podobne, Clas...
Czy to już koniec?
Tak.
Może nie znam samego siebie, ale znam się na innych ludziach. I potrafię to wykorzystać.
Witamy na konferencji prasowej pod auspicjom policji w Oslo i policji kryminalnej.
Odpowiednio się do tego przygotowałem.
Pistolet służbowy z wypadku, policja znalazła na stoliku nocnym Kjikeruda.
Z tej samej broni zastrzelono Lotte Madsen, lub jak nazwała ją prasa, kochankę Grave.
To jak "złodziej sztuki" Ove Kjikerud i Clas Greve się pozabijali...
Cały świat mógł zobaczyć w internecie.
Dowiedzieli się także, że pistolet, z którego strzelał Greve
był tym samym, z którego strzelano do Ove.
Nigdy nie powinien był dotykać tej broni.
Możemy się pochwalić przełomem w sprawie.
Wszystko zostało zrobione poprawnie. Tylko jednej rzeczy nie mogłem zmienić.
Gdy ja strzelałem do Grave, Ove był już martwy.
Ale Brede Sperre jest najsławniejszym oficerem śledczym w Norwegii.
Niewyjaśnione kwestie nie są w jego stylu. Nie na darmo VG nazwało go:
"Człowiekiem, który pozwala Norwegii spać spokojnie."
Dlatego, że jest zdolny? Oczywiście.
Ale głównie dlatego, że zawsze rozumiał, co prowadzi człowieka do sukcesu. Co to jest?
To było długie i skomplikowane śledztwo.
Odpowiedź zaczyna się na "R".
Reputacja.
Dzięki niej człowiek trafia do telewizji, dzięki niej otrzymuje SMS y od nieznanych kobiet.
Uważamy, że przestępcy świętowali udaną kradzież, ale kompletnie stracili nad sobą kontrolę.
Skończyło się na torturowaniu psa i zabiciu niewinnego rolnika.
Zgadza się.
Życzę miłego dnia. Wam obojgu.
- Jesteśmy gotowi. - Przyślij do nas kandydata za minutkę.
Ferdinand... Dziękuję ci.
Witam. Wybaczcie nam. Bądź tak dobra... Usiądźcie, proszę.
Poprosiłem was tu, z uwagi na to, że znajdujemy się w końcowej fazie -
- długiego i dramatycznego poszukiwania nowego szefa dla Pathfinder.
Poprzednim razem było nierealne, aby zrezygnował ze swojej dotychczasowej posady.
Nie chcę obiecywać zbyt wiele, ale myślę, że udało mi się go przekonać.
Przed wami... Jeremias Lander.
Dziękuję jeszcze raz.
Nazywam się Roger Brown. I mam 168 centymetrów wzrostu..
I wiesz co? To i tak aż nadto.
Tłumaczenie: NESTIO aka HARDSTYLE_LOVER Korekta:Tesze 587 .